მალე მოვა 1 ივლისიც...
ყველაზე საშინელი დღე, რომელიც მთელი ცხოვრება მემახსოვრება.
არ მინდა არც შარშანდელი ივნისის გახსენება, არც იმ დღეეების...
დააფასეთ დედები, მამები, ბებიები, ბაბუები რამეთუ როდესაც ისინი ამ ქვეყანაზე აღარ იქნებიან ყველაზე მეტად მოგენატრებათ. უთხარით ბევრი თბილისი სიტყვა და ჩაეხუტეთ იმიტომ, რომ მერე ის სითბო გემახსოვრებათ, გადაუღეთ სურათები იმიტომ, რომ მერე სამახსოვროდ დაგრჩებათ... განსაკუთრებით კი დედას!
როცა ვკარგავთ მაშინ ვხვდებით სინამდვილეში მის ფასს!
რამდენი რამ მომაკლდა ამ ბოლო ერთი წლის განმავლობაში, რამდენი რჩევა, მზრუნველობა, როგორ მენატრება ბევრი რამ რაც დედასთანაა დაკავშირებული, როგორ მინდა რომ სახლში რომ მოვდივარ და კარებზე ზარს ვრეკავ კარს დედა მიღებდეს ჩვეული ღიმილით, მახვედრებდეს გემრიელ საჭმელს, მასწავლიდეს და უბრალოდ იყოს ჩემს გვერდით.
თებერვალში როდესაც iPhone ვიყიდე და ტელეფონის ნომრები შემყავდა (ავტომატურად ვერ გადმოვაკოპირე) ასო დ-ზე რომ ჩამოვედი, დავინახე სახელი ”დედა”, ტელეფონის ნომერს დავხედე და დაუფიქრებლად ჩავწერე ახალ ტელეფონშიც იმის ნიშნად, რომ მიუხედავად იმისა, რომ აგერ უკვე 1 წელია ის ჩემს გვერდით აღარ არის, მაინც ჩემთანააა...
Tuesday, 28 June 2011
Friday, 20 May 2011
A farewell from Gabriel Garcia Marquez
I would like to post a farewell from Gabriel Garcia Marquez
I do appreciate these words and always try to think about them.
If for an instant God were to forget that I am a rag doll and gifted me with a piece of life, possibly I wouldn't say all that I think, but rather I would think of all that I say.
I would value things, not for their worth but for what they mean. I would sleep little, dream more, understanding that for each minute we close our eyes we lose sixty seconds of light.
I would walk when others hold back, I would wake when others sleep.
I would listen when others talk, and how I would enjoy a good chocolate ice cream!
If God were to give me a piece of life, I would dress simply, throw myself face first into the sun, baring not only my body but also my soul.
My God, if I had a heart, I would write my hate on ice, and wait for the sun to show.
Over the stars I would paint with a Van Gogh dream a Benedetti poem, and a Serrat song would be the serenade I'd offer to the moon. With my tears I would water roses, to feel the pain of their thorns, and the red kiss of their petals...
My God, if I had a piece of life... I wouldn't let a single day pass without telling the people I love that I love them. I would convince each woman and each man that they are my favorites, and I would live in love with love.
I would show men how very wrong they are to think that they cease to be in love when they grow old, not knowing that they grow old when they cease to be in love!
To a child I shall give wings, but I shall let him learn to fly on his own.
I would teach the old that death does not come with old age, but with forgetting. So much have I learned from you, oh men...
I have learned that everyone wants to live on the peak of the mountain, without knowing that real happiness is in how it is scaled.
I have learned that when a newborn child squeezes for the first time with his tiny fist his father's finger, he has him trapped forever.
I have learned that a man has the right to look down on another only when he has to help the other get to his feet.
From you I have learned so many things, but in truth they won't be of much use, for when I keep them within this suitcase, unhappily shall I be dying.
I do appreciate these words and always try to think about them.
If for an instant God were to forget that I am a rag doll and gifted me with a piece of life, possibly I wouldn't say all that I think, but rather I would think of all that I say.
I would value things, not for their worth but for what they mean. I would sleep little, dream more, understanding that for each minute we close our eyes we lose sixty seconds of light.
I would walk when others hold back, I would wake when others sleep.
I would listen when others talk, and how I would enjoy a good chocolate ice cream!
If God were to give me a piece of life, I would dress simply, throw myself face first into the sun, baring not only my body but also my soul.
My God, if I had a heart, I would write my hate on ice, and wait for the sun to show.
Over the stars I would paint with a Van Gogh dream a Benedetti poem, and a Serrat song would be the serenade I'd offer to the moon. With my tears I would water roses, to feel the pain of their thorns, and the red kiss of their petals...
My God, if I had a piece of life... I wouldn't let a single day pass without telling the people I love that I love them. I would convince each woman and each man that they are my favorites, and I would live in love with love.
I would show men how very wrong they are to think that they cease to be in love when they grow old, not knowing that they grow old when they cease to be in love!
To a child I shall give wings, but I shall let him learn to fly on his own.
I would teach the old that death does not come with old age, but with forgetting. So much have I learned from you, oh men...
I have learned that everyone wants to live on the peak of the mountain, without knowing that real happiness is in how it is scaled.
I have learned that when a newborn child squeezes for the first time with his tiny fist his father's finger, he has him trapped forever.
I have learned that a man has the right to look down on another only when he has to help the other get to his feet.
From you I have learned so many things, but in truth they won't be of much use, for when I keep them within this suitcase, unhappily shall I be dying.
Saturday, 7 May 2011
Spring mood
This is what I was wearing today :)))- just a cropped one.
Jeans: PARIS by Zadig & Voltaire
Flats: Do not exactly remember the name of that shop in Nice,FR.
I love the colour of these flats.
I love spring in Tbilisi :)
C'est une partie des vêtements que Je portais aujourd'hui - recadrée.
Jeans: PARIS par Zadig & Voltaire
Chaussures: J'ai oublié le nom de cette boutique en Nice, FR.
J'aime le couleur des chaussures.
J'aime le printemps en Tbilissi :)
Monday, 11 April 2011
Baby Mate
This post is dedicated to Mate.
Those, who don't know him, I should say that you have lost many things. Mate Chkhikvadze is the first son of Nino and Vano, and he is already 9 months old :)
I am her godmother and I am proud of it.
Yesterday, when my friends and I visited baby Mate, I was told that he listens to Tom Waits and to Beatles, loves Eva Cassidy and good music. One more plus :)
And when Mate suddenly started playing with my key chain - Eiffel Tower- I was amazed and happy. He already has A TASTE!!!
Mate was born in July, when the Sun was shining brightly and the weather was fine.
I will never forget when I first saw him in Chachava Clinic.
and finally, ladies and Gentlemen,
Please have a look at Mate Chkhikvadze!!!
Those, who don't know him, I should say that you have lost many things. Mate Chkhikvadze is the first son of Nino and Vano, and he is already 9 months old :)
I am her godmother and I am proud of it.
Yesterday, when my friends and I visited baby Mate, I was told that he listens to Tom Waits and to Beatles, loves Eva Cassidy and good music. One more plus :)
And when Mate suddenly started playing with my key chain - Eiffel Tower- I was amazed and happy. He already has A TASTE!!!
Mate was born in July, when the Sun was shining brightly and the weather was fine.
I will never forget when I first saw him in Chachava Clinic.
and finally, ladies and Gentlemen,
Please have a look at Mate Chkhikvadze!!!
Zadig & Voltaire
I would like to write about one of my favourite brands- Zadig & Voltaire.
Zadig & Voltaire embodies a new type of luxury at the same time original and affordable. By combining delicate fabrics as cashmere, washed silk, lace and metallic leather, Zadig & Voltaire creates refined casual clothing. Embroidered and lead glass inscriptions, as well as glittered skulls and studded eagles build a unique and irresistible world with a rock n' roll inspiration.
I just love them. It was three years ago in Paris, when I entered their shop and thought to myself: Wow, C'est magnifique!
For more info, you can visit their official web site http://www.zadig-et-voltaire.com/
Zadig & Voltaire embodies a new type of luxury at the same time original and affordable. By combining delicate fabrics as cashmere, washed silk, lace and metallic leather, Zadig & Voltaire creates refined casual clothing. Embroidered and lead glass inscriptions, as well as glittered skulls and studded eagles build a unique and irresistible world with a rock n' roll inspiration.
I just love them. It was three years ago in Paris, when I entered their shop and thought to myself: Wow, C'est magnifique!
For more info, you can visit their official web site http://www.zadig-et-voltaire.com/
Saturday, 2 April 2011
...
One week= full of workshops.
Scottish Opera Team visited Tbilisi within "Classical Twists" project in partnership with British Council and Tbilisi Opera and Ballet Theatre.
These five days were full of fun, full of music and good atmosphere.
Teachers were perfect and Scottish Opera Team- just brilliant!!!
For sure, these days will be stored in my memory forever :)
Scottish Opera Team visited Tbilisi within "Classical Twists" project in partnership with British Council and Tbilisi Opera and Ballet Theatre.
These five days were full of fun, full of music and good atmosphere.
Teachers were perfect and Scottish Opera Team- just brilliant!!!
For sure, these days will be stored in my memory forever :)
Wednesday, 23 March 2011
Cold March
I would like to thank my UGG boots very much for keeping my feet warm throughout whole winter. They are just perfect and I do think that UGG boots are one of the best inventions by the mankind :)
It's March and it's so cold outside- just like in winter.
So, good advice: wrap yourself up warm, drink hot tea with lemon and smile :)
It's March and it's so cold outside- just like in winter.
So, good advice: wrap yourself up warm, drink hot tea with lemon and smile :)
Sunday, 13 March 2011
Summer Planning
I have already started planning my summer trip.
Gonna visit two countries: France, of course, and Germany :
France: Montpellier, Marseille, Nice, Cannes...
Germany: Köln
Last summer, when I was in Nice, before I went to the airport, I went down the beach and throw coins in the sea :)))) hoping to visit that magnificent place the next year- I hope this wish will come true and I will go there for the second time this year.
Gonna visit two countries: France, of course, and Germany :
France: Montpellier, Marseille, Nice, Cannes...
Germany: Köln
Last summer, when I was in Nice, before I went to the airport, I went down the beach and throw coins in the sea :)))) hoping to visit that magnificent place the next year- I hope this wish will come true and I will go there for the second time this year.
Wednesday, 2 March 2011
Positano
Hello, Spring!
I should say that the spring has come, but theoretically.
These three days have been the coldest in the whole winter+freezing+raining+snowing... That's realldy horrible. No sun, no clear sky... it has been said that the weather affects the mood and I do agree with it. When everything is grey around you, people are dressed in dark colours, rushing somewhere frozen, when there is only one thought in your mind- to go home, drink a cup of hot tea and dress warm. When you don't even have a wish to walk in a street or even just go out- all these above-mentioned things DO make me feel blue and gloomy.
Now, I am searching the ways to colour my life: looking at colourful photos, listening to energetic music (but still, sad music dominates), changed desktop wallpaper/iPhone wallpaper and eat colourful food :)
Here below I attach a photo(Thank you google!)
These three days have been the coldest in the whole winter+freezing+raining+snowing... That's realldy horrible. No sun, no clear sky... it has been said that the weather affects the mood and I do agree with it. When everything is grey around you, people are dressed in dark colours, rushing somewhere frozen, when there is only one thought in your mind- to go home, drink a cup of hot tea and dress warm. When you don't even have a wish to walk in a street or even just go out- all these above-mentioned things DO make me feel blue and gloomy.
Now, I am searching the ways to colour my life: looking at colourful photos, listening to energetic music (but still, sad music dominates), changed desktop wallpaper/iPhone wallpaper and eat colourful food :)
Here below I attach a photo(Thank you google!)
Thursday, 17 February 2011
French Riviera memories
I will call this post "French Riviera memories" because my friend and me were sitting and remembering those perfect days we have spent there in July/August.
Memories are the best things, sometimes I remember them in my mind, sometimes I write them here, or somewhere - only those which are precious and valuable for me. Always thought that memories will last forever and especially if they are sweet ones.
Riviera memories are ones that should be remembered for sure.
Those things we have done there and moments we experienced were really memorable and funny. I miss pizza that we were eating every day in Maison Cresci, in Nice. It was a chain of Italian restaurant and cafes, always full of people, and they also have branches in Cannes, as far as I remember. IF you are in Nice and looking for food this place is really worth going, the food is awesome, very tasty and portions are huge. One person can hardly eat them.
When talking about Nice and the memories, I should mention Le Meridien Hotel and especially their La Terrasse, Rooftop Restaurant (For more info please visit their web site http://www.lemeridiennice.com ), one of the best hotels in Nice with magnificent views, especially from the rooftop, where you can just sit, sip a coffee from the cup, enjoy french and Mediterranean cuisine and overlook at the Bay of Angels.
I just loved that place, so chic and fabulous.
And again memories - I have a lot of them, really.
So, take care of your memories - You will remember them later, when you get older and older :))))
Memories are the best things, sometimes I remember them in my mind, sometimes I write them here, or somewhere - only those which are precious and valuable for me. Always thought that memories will last forever and especially if they are sweet ones.
Riviera memories are ones that should be remembered for sure.
Those things we have done there and moments we experienced were really memorable and funny. I miss pizza that we were eating every day in Maison Cresci, in Nice. It was a chain of Italian restaurant and cafes, always full of people, and they also have branches in Cannes, as far as I remember. IF you are in Nice and looking for food this place is really worth going, the food is awesome, very tasty and portions are huge. One person can hardly eat them.
When talking about Nice and the memories, I should mention Le Meridien Hotel and especially their La Terrasse, Rooftop Restaurant (For more info please visit their web site http://www.lemeridiennice.com ), one of the best hotels in Nice with magnificent views, especially from the rooftop, where you can just sit, sip a coffee from the cup, enjoy french and Mediterranean cuisine and overlook at the Bay of Angels.
I just loved that place, so chic and fabulous.
And again memories - I have a lot of them, really.
So, take care of your memories - You will remember them later, when you get older and older :))))
Sunday, 13 February 2011
...
New week is coming, I should say nice week. My best friend is coming from Germany to Tbilisi, her home country and we are all waiting for her. Haven't seen Tata since August. We together were having holidays in Nice, this summer. So, last time I saw her in Gare Routier- Nice Bus Station, as she was going to the airport and I was accompanying her.
I have decided to write mostly in English, if you don't mind.
Of course I won't forget Georgian posts :)
Upcoming concert: Galliano concert (together with his band) at the Rustaveli Theatre in Tbilisi, Georgia.
Desperately waiting for this concert, i do believe it will be one of the best concerts I have ever seen in my whole life.
Will write impressions here, for sure.
Peaceful and successful week to all of you!
I have decided to write mostly in English, if you don't mind.
Of course I won't forget Georgian posts :)
Upcoming concert: Galliano concert (together with his band) at the Rustaveli Theatre in Tbilisi, Georgia.
Desperately waiting for this concert, i do believe it will be one of the best concerts I have ever seen in my whole life.
Will write impressions here, for sure.
Peaceful and successful week to all of you!
Thursday, 3 February 2011
Saturday, 8 January 2011
Thursday, 6 January 2011
Christmas Eve and belated Happy New Year
ლამის 1 თვეა არაფერი დმაიწერია აქ და ეს ცუდია.
ახალი წელიც კი არ მომილოცია ჩემი ბლოგისთვის და მასთან დაკავშირებული ხალხისთვის.
თითქოს უცებ გავიდა ეს დღეები.
ჯერ საახალწლო მზადება, ფუსფუსი...
პირველად გავაკეთე გოზინაყი, საცივი და დანარჩენი ყველაფერი რაც საახალწლო სუფრას ეხება.
მივხვდი, თუ რა დიდია დიასახლისის ფასი.
ახალ წელს შევხვდი ტრადიციულად სახლში, მერე თეასთან ( ასევე უკვე ტრადიციად მექცა იქ სიარული) და სადღაც დაახლოებით 5 საათისთვის დავიძინე.
1,2 3 იანვარს მეგობრები მოვიდნენ და ერთად ვატარებდით საღამოებს მუსიკის, ჩაის, ნამცხვრების და ყავის ლიქიორის ფონზე, რომელიც ასევე მე გავაკეთე :)
ახლა 6 იანვარია, 9.20, მალე შობაც დადგება, მიყვარს ეს საღამო, რაღაცნაირი განსაკუთრეული და თბილია.
12 საათზე ტრადიციულად ავანთებ სანთელს და ღმერთს შევთხოვ უპირველესად ჯანმრთელობას და მერე ბედნიერებას.
გილოცავთ და იყავით ბედნიერები, ისედაც ამ ხანმოკლე ცხოვრებაში ვაი-ვიშის დრო არააა.
ახალი წელიც კი არ მომილოცია ჩემი ბლოგისთვის და მასთან დაკავშირებული ხალხისთვის.
თითქოს უცებ გავიდა ეს დღეები.
ჯერ საახალწლო მზადება, ფუსფუსი...
პირველად გავაკეთე გოზინაყი, საცივი და დანარჩენი ყველაფერი რაც საახალწლო სუფრას ეხება.
მივხვდი, თუ რა დიდია დიასახლისის ფასი.
ახალ წელს შევხვდი ტრადიციულად სახლში, მერე თეასთან ( ასევე უკვე ტრადიციად მექცა იქ სიარული) და სადღაც დაახლოებით 5 საათისთვის დავიძინე.
1,2 3 იანვარს მეგობრები მოვიდნენ და ერთად ვატარებდით საღამოებს მუსიკის, ჩაის, ნამცხვრების და ყავის ლიქიორის ფონზე, რომელიც ასევე მე გავაკეთე :)
ახლა 6 იანვარია, 9.20, მალე შობაც დადგება, მიყვარს ეს საღამო, რაღაცნაირი განსაკუთრეული და თბილია.
12 საათზე ტრადიციულად ავანთებ სანთელს და ღმერთს შევთხოვ უპირველესად ჯანმრთელობას და მერე ბედნიერებას.
გილოცავთ და იყავით ბედნიერები, ისედაც ამ ხანმოკლე ცხოვრებაში ვაი-ვიშის დრო არააა.
Sunday, 12 December 2010
Tbilisi International Film Festival
ვინც არ იცის, მაგრამ ალბათ ყველამ იცის, რომ 6 დღის განმავლობაში 6-დან 12 დეკემბრის ჩათვლით თბილისში გაიმართა თბილისის საერთაშორისო ფილმის ფესტივალი. წარმოდგენილი იყო ბევრი ფილმი საფრანგეთიდან, გერმანიიდან, დიდი ბრიტანეთიდან და ა.შ.
პირველი რაც შევამჩნიე იყო გადავსებული დარბაზები და ეს ფრიად სასიხარულო ფაქტია. დასკვნა აქედან: ხალხს უყვარს კინო. წინა წლებთან შედარებით აშკარად კინომოყვარულთა რიცხვი საგრძნობლად გაზრდილა.
პირველ დღეს წარმოდგენილი იყო ოთარ იოსელიანის ფილმი ”შანტრაპა”, რომელმაც კრიტიკის ქარცეცხლში გაიარა, იყო ხალხი ვისაც მოეწონა, ბევრს არ მოეწონა. მოკლედ, ნახეთ და თავად გადაწყვიტეთ.
მიუხედავად იმისა, რომ კინოფესტივალის დახურვა 11 დეკემბერს ანუ გუშინ იყო, დღეს ანუ 12 დეკემბერს იყო განმეორებითი ჩვენებები და ვინც ვერ ნახა ზოგიერთი ფილმი, შეეძლო ენახა და დამტკბარიყო.
მე ძალიან კმაყოფილი ვარ ამ ფესტივალით, ვნახე ბევრი ძალიან საინტერესო ფილმი. გამოვარჩევდი ჰანეკეს ფილმს ”თეთრი ლენტი”, რომელიც არ მქონდა ნანახი და ახლა ვნახე და გაოცნებული დავრჩი. ძალიან შთამბეჭდავი ფილმია და მიეკუთვნება Must See ფილმების სიას. ამ სიას ასევე ეკუთვნის ჟული ბერტუჩელის ფილმი ”L'arbre" ანუ ქართულ ენაზე ”ხე”.
ასევე ძალიან საინტერესო იყო კოტე მიქაბერიძის მიერ 1929 წელს გადაღებული ფილმი ”ჩემი ბებია”, რომელიც გაახმოვანა ზაალ ჩიქობავამ და ფილმს თან ერთვოდა ბენდი, ცოცხალი მუსიკით და ძალიან მომეწონა.
უნდა გამოვყო ენტონი ფაბიანის მიერ გადაღებული ფილმი ”კანი”. ფილმებზე არ ვტირი (ბოლოს მგონი ტიტანიკზე ვიტირე, აღარც მახსოვს...) და მთელი ფილმის განმავლობაში ცრემლები ვერ შევიკავე. ძალიან დიდი და ძლიერი შთაბეჭდილება დატოვა ფილმმა და მიხარია, რომ დააჯილდოვეს კიდევაც სპეციალური მშვიდობის პრიზით, რადგნაც ეს პრიზი ამ ფილმმა ნამდვილად დაიმსახურა!!!
ირანული ფილმიც კარგი იყო - ”ასე ეძახიან სპარსულ კატებს”.
საშინლად არ მომეწონა ჯან ლუკ გოდარის ”სოციალიზმი”, ამ დილაუთენია 11 საათზე (კვირა დღეს თან) ავდექი წავედი, მეთქი დამხვდება შედევრი და შემრჩა არაფერი...
საერთო ჯამში, მოხარული ვიქნები თუ თუ ხშირად გაგვანებრივებენ ასეთი ფილმებით, ხარისხიანი კინოთი და არა კომერციული მიზნებისთვის გადაღებული ფილმებით.
პირველი რაც შევამჩნიე იყო გადავსებული დარბაზები და ეს ფრიად სასიხარულო ფაქტია. დასკვნა აქედან: ხალხს უყვარს კინო. წინა წლებთან შედარებით აშკარად კინომოყვარულთა რიცხვი საგრძნობლად გაზრდილა.
პირველ დღეს წარმოდგენილი იყო ოთარ იოსელიანის ფილმი ”შანტრაპა”, რომელმაც კრიტიკის ქარცეცხლში გაიარა, იყო ხალხი ვისაც მოეწონა, ბევრს არ მოეწონა. მოკლედ, ნახეთ და თავად გადაწყვიტეთ.
მიუხედავად იმისა, რომ კინოფესტივალის დახურვა 11 დეკემბერს ანუ გუშინ იყო, დღეს ანუ 12 დეკემბერს იყო განმეორებითი ჩვენებები და ვინც ვერ ნახა ზოგიერთი ფილმი, შეეძლო ენახა და დამტკბარიყო.
მე ძალიან კმაყოფილი ვარ ამ ფესტივალით, ვნახე ბევრი ძალიან საინტერესო ფილმი. გამოვარჩევდი ჰანეკეს ფილმს ”თეთრი ლენტი”, რომელიც არ მქონდა ნანახი და ახლა ვნახე და გაოცნებული დავრჩი. ძალიან შთამბეჭდავი ფილმია და მიეკუთვნება Must See ფილმების სიას. ამ სიას ასევე ეკუთვნის ჟული ბერტუჩელის ფილმი ”L'arbre" ანუ ქართულ ენაზე ”ხე”.
ასევე ძალიან საინტერესო იყო კოტე მიქაბერიძის მიერ 1929 წელს გადაღებული ფილმი ”ჩემი ბებია”, რომელიც გაახმოვანა ზაალ ჩიქობავამ და ფილმს თან ერთვოდა ბენდი, ცოცხალი მუსიკით და ძალიან მომეწონა.
უნდა გამოვყო ენტონი ფაბიანის მიერ გადაღებული ფილმი ”კანი”. ფილმებზე არ ვტირი (ბოლოს მგონი ტიტანიკზე ვიტირე, აღარც მახსოვს...) და მთელი ფილმის განმავლობაში ცრემლები ვერ შევიკავე. ძალიან დიდი და ძლიერი შთაბეჭდილება დატოვა ფილმმა და მიხარია, რომ დააჯილდოვეს კიდევაც სპეციალური მშვიდობის პრიზით, რადგნაც ეს პრიზი ამ ფილმმა ნამდვილად დაიმსახურა!!!
ირანული ფილმიც კარგი იყო - ”ასე ეძახიან სპარსულ კატებს”.
საშინლად არ მომეწონა ჯან ლუკ გოდარის ”სოციალიზმი”, ამ დილაუთენია 11 საათზე (კვირა დღეს თან) ავდექი წავედი, მეთქი დამხვდება შედევრი და შემრჩა არაფერი...
საერთო ჯამში, მოხარული ვიქნები თუ თუ ხშირად გაგვანებრივებენ ასეთი ფილმებით, ხარისხიანი კინოთი და არა კომერციული მიზნებისთვის გადაღებული ფილმებით.
Saturday, 20 November 2010
...
დაიწყო ზამთარი - აი დღეს პირველად შევიგრძენი ეს.
სუსხი და ბურუსი, დაორთქლილი ფანჯრები, ქუჩაში მრავლად მოსიარულე წითელცხვირებიანი ადამიანები, ბევრი გაყინული ხელი და ბევრი კაშნე.
დაიწყო ზამთარი, რომელიც წესით და რიგით 3 თვეა, მაგრამ ვინ იცის რამდენ ხანს გაგრძელდება...
დაიწყო თოვლის, ყინვის ხანა.
ახალი წლებით და შობებითურთ.
ბევრი ჟრიამულით და ქუჩაში მოსიარულე ნასვამი ადამიანების სიმრავლით.
რაღა დარჩა ახალ წლამდე... პრინციპში არც არაფერი.
ეს 1 თვე და 10 დღეც ისე დაირბენს, როგოროც დანარჩენმა თვეებმა და დღეებმა... ეს 365 დღე, რომელსაც 1 წელიწადი ჰქვია, ხომ ასე მალე გადის. თან ისე მალე, რომ გააზრებასაც ვერ ასწრებს ზოგი...
ასე რომ, საცივების და გოზინაყების ხანა იწყება, ჩემო კარგო ადამიანებო :)
და ბედობა დღეს ეცადეთ, რომ კარგი რამეები დაიბედოთ და ჩაიფიქროთ - They come true!
სუსხი და ბურუსი, დაორთქლილი ფანჯრები, ქუჩაში მრავლად მოსიარულე წითელცხვირებიანი ადამიანები, ბევრი გაყინული ხელი და ბევრი კაშნე.
დაიწყო ზამთარი, რომელიც წესით და რიგით 3 თვეა, მაგრამ ვინ იცის რამდენ ხანს გაგრძელდება...
დაიწყო თოვლის, ყინვის ხანა.
ახალი წლებით და შობებითურთ.
ბევრი ჟრიამულით და ქუჩაში მოსიარულე ნასვამი ადამიანების სიმრავლით.
რაღა დარჩა ახალ წლამდე... პრინციპში არც არაფერი.
ეს 1 თვე და 10 დღეც ისე დაირბენს, როგოროც დანარჩენმა თვეებმა და დღეებმა... ეს 365 დღე, რომელსაც 1 წელიწადი ჰქვია, ხომ ასე მალე გადის. თან ისე მალე, რომ გააზრებასაც ვერ ასწრებს ზოგი...
ასე რომ, საცივების და გოზინაყების ხანა იწყება, ჩემო კარგო ადამიანებო :)
და ბედობა დღეს ეცადეთ, რომ კარგი რამეები დაიბედოთ და ჩაიფიქროთ - They come true!
Sunday, 7 November 2010
Dream
ახლა ვუყურე ფილმს "Good Year", ალბათ ყველას გაქვთ ნანახი ეს ფილმი.
ხოდა მივხვდი, რომ:
მთელი ცხოვრება მინდოდა მქონოდა სახლი პროვანსში...
აი ზუსტად ეგეთ ადგილას, ეგეთი სახლი, ძველი ფრანგული, მდიდრულად მოწყობილი.
ძველი ავეჯით და დიზაინით;
ვერანდა, მაგიდით, რომელზეც იდგება 1 ბოთლი წითელი ფრანგული ღვინო, ბოკალით და ლამაზად გაწყობილი სუფრით.
მექნება ფერადი და დიდი chateau;
ისე ნათლად მაქვს წარმოდგენილი ეს, თუ როგორ ვზივარ მოწნულ სკამზე, ვსვამ ამ არაჩვეულებრივ ღვინოს, იქვეა ჩართული დაბალ ხმაზე ფრანგული შანსონები, მე მუხლებზე მიდევს წიგნი, ნიავია და ფანჯარაში ფარდა ფრიალებს. მზე სადაცააა ჩავა და ოქროსფერი გადაჰკრავს არემარეს.
შემოდგომააა, ლამაზი და ტკბილი, ფერადი და თბილი.
ვიცი, რომ ოცნებები ხდება.
ასეთი სახლი თუ არ მექნება არასდროს, ცოტა ხნით მაინც ვიცხოვრებდი ეგეთ ადგილას.
და თუ ასეთი რამ მართლა მოხდება, სასიამოვნოდ გაკვირვებული დავრჩები, მუხლებზე დადებულ წიგნს დროებით დავხურავ, ამ მოწნული სკამიდან უკან გავიხედავ და გადავხედავ ოქროფერ მინდვრებს და გავიფიქრებ, რომ მართალი იყო უოლტ დისნეი როდესაც ამბობდა, რომ ოცნებები ხდება და თუ ადამიანს შეუძლია ოცნება, მას მისი ახდენაც შეუძლია... მერე კი ნაზად დავლევ დიდი ბოკალიდან უგემრიელეს ფრანგულ სისხლისფერ ღვინოს, გავიღიმებ და გადავშლი წიგნს სხვა ოცნებების ახდენის იმედით.
ხოდა მივხვდი, რომ:
მთელი ცხოვრება მინდოდა მქონოდა სახლი პროვანსში...
აი ზუსტად ეგეთ ადგილას, ეგეთი სახლი, ძველი ფრანგული, მდიდრულად მოწყობილი.
ძველი ავეჯით და დიზაინით;
ვერანდა, მაგიდით, რომელზეც იდგება 1 ბოთლი წითელი ფრანგული ღვინო, ბოკალით და ლამაზად გაწყობილი სუფრით.
მექნება ფერადი და დიდი chateau;
ისე ნათლად მაქვს წარმოდგენილი ეს, თუ როგორ ვზივარ მოწნულ სკამზე, ვსვამ ამ არაჩვეულებრივ ღვინოს, იქვეა ჩართული დაბალ ხმაზე ფრანგული შანსონები, მე მუხლებზე მიდევს წიგნი, ნიავია და ფანჯარაში ფარდა ფრიალებს. მზე სადაცააა ჩავა და ოქროსფერი გადაჰკრავს არემარეს.
შემოდგომააა, ლამაზი და ტკბილი, ფერადი და თბილი.
ვიცი, რომ ოცნებები ხდება.
ასეთი სახლი თუ არ მექნება არასდროს, ცოტა ხნით მაინც ვიცხოვრებდი ეგეთ ადგილას.
და თუ ასეთი რამ მართლა მოხდება, სასიამოვნოდ გაკვირვებული დავრჩები, მუხლებზე დადებულ წიგნს დროებით დავხურავ, ამ მოწნული სკამიდან უკან გავიხედავ და გადავხედავ ოქროფერ მინდვრებს და გავიფიქრებ, რომ მართალი იყო უოლტ დისნეი როდესაც ამბობდა, რომ ოცნებები ხდება და თუ ადამიანს შეუძლია ოცნება, მას მისი ახდენაც შეუძლია... მერე კი ნაზად დავლევ დიდი ბოკალიდან უგემრიელეს ფრანგულ სისხლისფერ ღვინოს, გავიღიმებ და გადავშლი წიგნს სხვა ოცნებების ახდენის იმედით.
Friday, 5 November 2010
:)
Had the great week...
amazing week, i dare say
I met Prince EDWARD, Earl of Wessex twice :)
i think that these two days were one of the most important days in my life.
:)
amazing week, i dare say
I met Prince EDWARD, Earl of Wessex twice :)
i think that these two days were one of the most important days in my life.
:)
Sunday, 31 October 2010
Jazz Festival Days
მუსიკა, ბევრი ხარისხიანი მუსიკა, გულზე ბრაგაბრუგი;
შეგრძნება, რომ ზანზარებ;
ტვინიც რომ მუსიკით არის მოცული;
ერთიანად, მთელი სხეულით...
აი ყველაფერს რომ გრძნობ;
გრძნობ თითოეულ ბგერას, ფეხზე გკიდია გარემო, სახეზე ღიმილი გაქვს და ტკბები;
თვალდახუჭული;
ხან ხელებს აბაკუნებ;
ფეხებსაც;
იმიტომ, რომ ავტომატურად მოდის ეს ემოცია;
სასწაული მუსიკა; წმინდა ბგერები;
That’s what I call Music :)
That's Jazz!
შეგრძნება, რომ ზანზარებ;
ტვინიც რომ მუსიკით არის მოცული;
ერთიანად, მთელი სხეულით...
აი ყველაფერს რომ გრძნობ;
გრძნობ თითოეულ ბგერას, ფეხზე გკიდია გარემო, სახეზე ღიმილი გაქვს და ტკბები;
თვალდახუჭული;
ხან ხელებს აბაკუნებ;
ფეხებსაც;
იმიტომ, რომ ავტომატურად მოდის ეს ემოცია;
სასწაული მუსიკა; წმინდა ბგერები;
That’s what I call Music :)
That's Jazz!
Subscribe to:
Posts (Atom)