...

რიგითი საღამოა, ვზივარ კომპთან,ვუსმენ მუსიკას და ნუ რასაც ვაკეთებ ხოლმე :)
გუშინ კესო დაიბადა 12–ს რომ წუთები აკლდა :) ძალიან,ძალიან გამიხარდა, დღეს მარინას ველაპარაკე და თურმე შესვლა შეიძლება, ამიტომაც ხვალ წავალ :)

ხო,კიდევ რა მოხდა დღეს... პრ–ის საზოგადოება ზეგ მივდივართ ქალაქგარეთ სადმე, უფრო კოჯორში, ერთმანეთის უკეთ გასაცნობად :)

კარგი ამინდი იყო, მე რომ მიყვარს აი ისეთი :) ანუ მზიანი :)

ისე მომენატრა ჩემი მეგობრების უმეტესობა, რომ უკვე ქუჩაში მელანდებიან... მგონი გავრეკე :(( აი დღეს, 1 გოგო ისე მივამსგავსე თაკოს,რომ ლამის მივესალმე და ჩავეხუტე ...

დიდი ვერაფერი დღე იყო, თუმცა მაინც ყოველი დღე განსაკუთრებულია.

ახლა ავდგები და ბლოგის ძველ ჩანაწერებს გადავიკითხავ, გავიხსენებ განვლილ დღეებს, თვებს და წლებს :)

...

ესე იგი ჩემი საშველი არ იქნება რა :))))))

Untitled :)

რა მაგარია უცებ რომ გრძნობ, რომ ბედნიერი ხარ, შეიძლება ეს შეგრძნება სულ რამოდემინე წუთი გაგრძელდეს,მაგრამ მაგარია :)

ნეტა ყველაფერი ამიხდეს, რაზეც ასე ვოცნებობ ხოლმე.

აი ყველაფერი თუ ამიხდა, მაშინ ძალიან მაგარი იქნება, ძალიან, ძალიან !!! :) ისე, ჩვენი ოცნებები ასე თუ ისე ხდება მთელი ცხოვრების განმავლობაში, ნაწილობრივ მაინც და რამოდემინე რაც მთავარი სურვილი მაქვს ის მაინც ამიხდეს :)

თან ძააან პოზიტიურ სიმღერას ვუსმენ და ეგეც მოქმედებს, პოზიტიურს კი არა კარგ განწყობაზე რომ აყენებს ისეთს :)

მოკლედ ვნახოთ რა იქნება მომავალში :)

ერთი 2 წლის შემდეგ დავწერ, ამიხდა თუ არა ის, რაც ახლა ჩავიფიქრე :)

:(

რატომ არის ეს ცხოვრება ასეთი სასტიკი ?
რატომ ხდება რომ ახალგაზრდა ადამიანები ასე უდროოდ მიდიან ამ ქვეყნიდან ? ...

საშინელ ხასიათზე და მდგომარეობაში ვარ ...

სხვანაირად ვერც ვიქნები, როდესაც 2 საათის წინ კლასელის პანაშვიდიდან მოვედი .... ჯერ კიდევ არ მჯერა თამუნას ამბავი, საშინელებააა ....

მთელი კლასი შევიკრიბეთ ამ უბედურებაზე...

მართლა ძალიან რთულია, როდესაც კლასელის გარდაცვალების ამბავს იგებ. კლასელის, რომელიც ნახევარი დღე შენთან ერთად იყო ამდენი წლის მანძილზე... ამდენი რამე ერთად გამოვლილი, ამდენი ექსკურსია და დაბადების დღე... რომელი ერთი გავიხსენო. ვიჯექით დღეს კლასელები და თამუნას ფოტოებს ვათვალიერებდით თვალზე ცრემლებით და სკოლის პერიოდს ვიხსენებდით... და ყველამ ერთად ვთქვით, ნეტა ისევ სკოლის დრო იყოსო. მართლა ვინატრებდი იმ დროში ყოფნას, ბედნიერები რომ ვიყავით, ყველა ერთად,მხიარულად, ლაღად...

ძალიან დიდი ტკივილია მართლა :(
მთელი სკოლის პერიოდი თავში რომ გაქვს... დღეს სკოლაშიც შევიარეთ, მერე მასწავლებლებიც ვნახეთ, თითქოს 1 დღე იყო სკოლაში დაბრუნების.

ამდენი წვალება გადაიტანა და მაინც არაფერმა უშველა :(
ჯანმრთელობაზე ძვირფასი არაფერი არააა.

ღმერთმა ყველა კარგად ამყოფოს ...

At Last !!!

ურააააა :)

მაგისტრი ვარ !

I am the happiest :)

I know that I know nothing

აი ახლა ისეთი სიმღერა ჩავრთე რომ ...

Damn it !

ხო არსებობს ვაბშე ბუნებაში ეგეთი ღილაკი "delete" , ოღონდ მე ამჟამად ტვინიდან ამოსაშლელი ეგეთი ღილაკი მინდა. მაგრამ ეტყობა ჩემთან ფუნქციები აქვს დაკარგული და მოშლილია, ვაჭერ და არ იშლება რა :))))

მოკლედ, დღეს ერთ–ერთი უბანძესი დღეა რაც ოდესმე ყოფილა ჩემს ცხოვრებაში, აი უუუუუუუუუუუუუუდებილესი და სუპერ უაზრო. ჯერ ის, რომ ლაპარაკისგან უკვე ენა მტკივა და ახლა ჩუმად ვარ, პარასკევს დიპლომის დაცვა მაქვს და ვემზადები. თან ეს უბანძესი ამინდიც და ამასთან ერთად წვეტიანი იდეები თავში, რომლებიც საიდან მოდიან ხოლმე ვერ გავიგე.

თან ეს გრუზავიკი სიმღერაც, საათს დავხედე ახლა და უკვე 7–ის 10 წუთია, დროზე გავიდეს ეს დღე რააა. უჟას !!!

ააჰ, აი ხელებიც გამეყინა. ვაააააბშე დამგრუზა ამ სიმღერებმა.

за песни и за то, что я не сплю
спасибо

კაი გრუზავიკი სიმღერააა, მაგრამ კარგი...

Happy სტუდენტობა :)

სტუდენტობის პერიოდში დაწერილი დღიური ავიღე ხელში და კითხვა დავიწყე.
რამდენი რამე გამახსენდა.
და რა აზრები გვაწუხებდა ნანოს და მე :)

ისეთი აზრები, რომელიც მხოლოდ სტუდენტს მოუვა თავში...

რამდენი უაზრო რამ, რაზეც ასე ვიცინოდით ხოლმე და ახლაც მეცინება...

ეჰ კაი დრო იყო, სტუდენტობა და მთელი ჩვენი აზრები ძირითადად იმაზე იყო კონცენტრირებული გამოცდები როგორ ჩაგვებარებინა. კიდევ მინდა ეგ დრო !

...

არ მიყვარს ესეთი გამოყეყეჩებული დღეები, დღეს რომ არის.
ნაცრისფერი და უაზრო ...

...

გუშინ კარგი იყო ჯაზი და რამე :)

კვირის ქრონიკა :))))

განვლილი მოვლენები :

1.თიკოს ქორწილი– კარგი იყო, მშვენიერი დრო ვატარეთ მე , სოფომ,თამთამ და მედემ :)
2.თიკოს ქორწილის მეორე დღე– ძლივს რომ მივაგენით სახლს :)))
3.მცხეთაში, რესტორანში თავს დამტყდარი "პაკლო", რომელიც ძლივს მოვიშორე, ნეტა თუ იცის ამ ბლოგში რომ მოვიხსენიე :)))) ადამიანის გრძნობებზე სიცილი არ შეიძლება, მაგრამ ბოლო სმს აშკარად კურიოზი იყო, დიაცის დაცუნებულმა კაცმა თავი უნდა მოიკლასო და ა.შ. :))))
4.ამ ქეიფ–ქორწილების გარდა მიმდინარეობს ტვინის დასხმა დიპლომზე, დღეს განსაკუთრებით, ვიგრძენი, რომ გადავიწვი, ამ საღამოს მე და დოდო ერთობლივად ვმუშაობდით ორივეს დიპლომზე.
5. თბილისი პატარააა
6.მოდის ქეთოს დაბადების დღე :)
7. მარიმ მუშაობა დაიწყო
8.თეა და ეკა მენატრება
9.ზეგ დიპლომი უნდა ჩავაბარო აკინძულ ვარიანტში
10.მზეა :)
11.ჯარეტი რულზ :)
12. მე გავიმარჯვებ :))))))

...

გიჟური დილა, გიჟური დღე და შედარებით მშვიდი საღამო და აი უკვე ღამეც.

რელაქსაციას ვახდენ მეზობლის შეყვარებულის მიერ ნაჩუქარი ჩაით, რომელსაც ვისკის გემო აქვს და ეს უკანასკნელი სრულ შეასაბამისობასა და ჰარმოანიაში ჩემს ფლეილისტთან. წყნარი, მშვიდი მუსიკა და ასევე მშვიდი გარემო ...

მხოლოდ მუსიკის მოსმენა, აი ასე ჯდომა და მოსმენა, ხანდახან როგორ მჭირდება ხოლმე ...

ლაიტმოტივად რომ გასდევს ცხოვრებას ისეთია Mazzy Star და კერძოდ, მისი "Flowers in December"... მიყვარს, ძალიან !

და აი ჩაიც დავამთავრე.

Fatigue ...

ეს 2 დღეა ძალიან დავიღალე, სტატისტიკა .... სპსს და ა.შ.

დილას ნინოს პაკლო ამოვიდა და ჩაი დავლიეთ, კაი ტიპი ჩანს ეს ბიჭი, თან მე როგორც ჩაის დიდ მოყვარულს 3 ნაირი ჩაი მაჩუქა, ცოტ–ცოტა :))) თან ეტყობა რო აზრზე მოსული ბიჭია :)

მერე ჩემი დიპლომის ამბებზე წავედი სარკე კვლევაში, მაგათმა გაიხარონ !!!

მერე ხინკალზე წავედით გოგოები, ვიბაასეთ და ვილაქლაქეთ :)

ახლა Siniead O'Connor-ს ვუსმენ, ამოვქექე და ნოსტალგიაც შემომაწვა ...


15-ში თიკოს ქორწილია :)

ჰა ჰა და ჰა

უი რო არ დამავიწყდეს, ჩემს ახლადშობილ პაკლოზე უნდა დავწერო აქ. საიდან ვიკიდებ ამ დებილებს არ ვიცი. ასაკი–29 წლის, ყოვლად უაზრო სახელი, ნუ სახელს ვინ ჩივის , მაგრამ შეეფერება პიროვნებას :))

გაუნათლებელი... აი გაუნათლებელი ბიჭის ატანა არააააა.
მახინჯი და შეუხედავი, სუნიანი და ქაჯი, თავხედიც( ერთი–ორჯერ შევესწარი მაგ ფაქტს), სამსახური არ აქვს, სახლი არა, კარი არა, ტვინი და ცოდნა– არა. სოფლური კილო რაღაც კოშმარული . მოკლედ უჟააააააააას !!!

ღმერთმა გაშოროთ ეგეთები

ჩემგან ნაღდად შორს :D

ეგეთებზე ნაღდად არ მიოცნებია და არც ვიოცნებებ :)))))

...

გიჟებთან ურთიერთობა დამუღამებული მაქვს

მოხნეს ტვინი !!!

და ეს ცხოვრება ერთი დიდი დოზანააა !!!

მშვენიერი არა ისა ...

...

ცხოვრება მშვენიერია :)

ნანუს დაბ.დღე და არა მხოლოდ ...

დრო... არა დრო კი არა ადამიანები ცვლიან ურთიერთობებს, დროის ზემოქმედებით ალბათ... რა ვიცი. ცუდია ისე ეს.

დღეს მთელი დღეა წარსულიდან მომენტები მიტივტივდება, პრინციპში გუშინდელი საღამოდან.

გუშინ ნანას დაბადების დღე იყო, ძალიან მაგარი დრო ვატარეთ. გემრიელად ვიჯექით და ვლაპარაკობდით :) როგორ მაგრად მიყვარს ყველა ის ადამიანი, გუშინ ვინც ნანასთან ვნახე :)არადა ადრე რა საგიჟეთი იყო ხოლმე ნანას ბ.დეი–ზე და ახლა ეტყობა მართლა გავიზარდეთ, წყნარად და მშვიდად ვბაასობდით :))))

ეს აქ არაფერ შუაშია და ხანდახან ( ანუ აი ახლა) მაგრად მეშლება ხოლმე ნერვები ჩემს თავზე და ვბრაზდები. დაიკიდე რაააა უფ (შეძახილი ჩემს თავს) ... 99 % რამეს რო ვიკიდებ, მერე ის 1 % გამოხტება ხოლმე და ტვინს მიღრღნის და რატომ ვერ გავიგე ...

why ? what for ? :D

...

ახლა შევედი odnoklassniki.ru-ზე და დამხვდა ჩემი ერთი მოგვარის მოწერილი : ჩვენს შეკრებაზე მოდიო და შენი აზრი გაგვიზიარეო საფრანგეთში მოგზაურობასთან დაკავშირებითო. ხოდა აქაც დაახლოებით იმ შინაარსს გადმოვიტან.

ოჯახის და მეგობრების გამო ვარ ამ ქვეყანაში, იმიტომ,რომ ასე ვერ ავდეგი და ვერ წავალ. მომენატრება დედა,მამა, ბებია. ჩემი უსაყვარლესი დაქალები და მეგობრები, ჩემი ნათესავები. თორემ სიტუაცია რომ აუტანელია აქ ეს მგონი ყველამ ვიცით.

ჯერ ევროპამდე და იმ დონემდე ძალიან ბევრი გვიკლია და ვერც ვერასდროს დავეწევით ალბათ ბოლომდე, რადგან ჩვენ რომ იქამდე მივალთ ეს ქვეყნები უფრო წინ წასულები იქნებიან და მაინც უკან ვიქნებით. მოკლედ, ამდენ ბოდიალს აღარ დავიწყებ. ვიცი, რომ ჩემს გარშემო მყოფს ყველას ასეთი აზრი აქვს, ნუ უმეტესობას.

ძალიან ბევრი რამეა საქართველოში მოსაწესრიგებელი ....

მაგრამ, იმედი ბოლო კვდება და მაინც სულ მცირე % მაქვს იმედი იმისა, რომ იბერია გაბრწყინდება :) და მე ამას მოვესწრები !

...

მენატრება ხოლმე რაღაცეები ...

I love my friends :)

I am proud of my friends !

ესეთი მაგრები, შესანიშავები, უსაყვარლესები, კეთილები, ლამაზები,ჭკვიანები და კიდევ ათასი კარგი თვისების მქონეები რომ ხართ :)

ამ ბლოგზე უკვე მერამდენედ გიხსნით სიყავრულს :)

...

ძველი დრო გავიხსენე და Brad Mehldau-ს ვუსმენ, ჩემს შარშანამდროინდელ გატაცებას :)

ხვალ ბოლო ლექციაა, აი ვსო :)

იმ კვირაში 2 გამოცდა, 2 ინგლისურში, რომლებიც მაგრად არ მაინტერესებს.

და მორჩება ჩემი სტუდენტობა, დადგება ეს სანატრელი დღე :) ნუ მერე კიდევ რამე თუ არ მოვინდომე ( ჩაბარებას ვგულისხმობ), ვნახოთ, ვნახოთ,

ისე ახლა რომ ვიყო აბიტურიენტი სულ სხვაგან ჩავაბარებდი, სხვა კუთხით წავიყვანდი ჩემს ცხოვრების იმ მხარეს, რაც სწავლასთანააა დაკავშირებული :)

ვნახოთ რა იქნება მომავალში, სად ვიქნები და რას გავაკეთებ...

ის კი უეჭველი ვიცი, რომ ჩემზე რომ იყოს დამოკიდებული საფრანგეთში გადავსახლდებოდი :) ძალიან ნაცრისფერია ეს ჩვენი ქალაქ თბილისი ...

სამწუხაროა, მაგრამ ფაქტია ...

Still Paris on my mind ...

არც არაფერი ...

ვზივარ და ვისვენებ. როგორც გავიგე დიპლომი 20 თებერვალს უნდა ჩავაბაროთ და მარტში იქნება დაცვაო ... მაგათსას რას გაიგებ, რა ვიცი.

ახლა ვიწერ ჩემი საყვარელი Michael Nyman–ის ალბომს, რომელიც არ მქონდა.
პარალელურად ახალი სიმღერების და კომპიზიციების ძებნაში ვარ, ზუსტად ახლა ვიპოვე რაღაც პარიზული, ფრანგული სულის მატარებელი კომპოზიცია და ვეტაკე :)

ამას მოჰყვა
If I call you sugar, if you call me honey,
Does this mean you've got a hand in my fate...

Sunshine's better on the other side,
Sunshine's better when you make it shine,
The sun shines better...

მზე მართლა სხვანაირად ანათებს საფრანგეთში :) როგორ მენატრება იქაურობა ... მგონი გავრეკე იმიტომ,რომ სულ პარიზის ქუჩები მელანდება არანორმალურივით, როგორ დავბოდიალობდით აქეთ–იქით :)

I've been there,
I've been there and gone,
Been there, been there and gone.
Been there...

მოვალ კიდევ, აუცილებლად ჩამოვალ :)

...

თსუ–ს და მასთან დაკავშირებული ყველაფრის ატანა აღარააა !!!

Furious !!!

რა ჯანდაბად ჩავაბარე მანდ საერთოდ ...

უნივერსიტეტი რო აღარააა დავრწმუნდი მაგაში კიდევ ერთხელ ...

სამწუხაროდ, მაგრამ რეალობაა