Showing posts with label თსუ. Show all posts
Showing posts with label თსუ. Show all posts

Friday, 24 September 2010

წიგნი

ხანდახან როგორ უნდა უდროო დროს მინდება რამის დაწერა, თუნდაც სისულელის, თუნდაც უაზრობის, დებილობის, მაგრამ მინდა რომ რაც თავში მაქვს გადმოვიტანო, მაგრამ ამას ყოველთვის როდი ვახერხებ. როცა დრო მაქვს მაშინ კიდევ იმ აზრის გადმოფრქვევას ისეთი ”მუღამი” აღარ აქვს.
წერას თავის ნიჭი უნდაო, ამბობენ. მართლაც ასეა.
მე ჩემს ნაწერს ნაჯღაბნს ვეძახი, დღიურივით მაქვს ეს ბლოგი, ხან რაზე ვწერ ხან რაზე, მაგრამ ეს ჩემს გულს ახარებს ხოლმე,პერიოდულად მაგრამ მაინც. ახლა ისეთი გულისყურით ვკითხულობ ხოლმე 3 წლის წინ დაწერილ ნაბოდვარს. ნაბოდვარი ახლა მგონია, აბა მაშინ გეკითხათ.
ასეა თუ ისეა, წერა კარგი საშუალებააა.
მე ყოველთვის მიყვარდა წიგნი.
ბავშვობიდანვე ასე გამზარდეს, წიგნი უნდა წაიკითხო თორემ გაუნათლებელი დარჩებიო, შერცხვებიო...
უნივერსიტეტში სწავლისას საერთოდაც საგნად მქონდა ლიტერატურა მთელი 4 წლის განმავლობაში და შესაბამისად ყოველდღე გამწარებულ კითხვაში ვიყავი. ბევრი ცუდიც წავიკითხე, ბევრი ნორმალური რამეც და ბევრი გადასარევი წიგნიც. კარგად მახსოვს ჩემი ლექტორი დოდო ღვალაძე მეუბნებოდა, რომ კარგიც უნდა ჰქონდეს ადამიანს წაკითხული და ცუდიცო, რომ შეადაროსო. ამიტომ არის, რომ მარტო წლის ბესტსელერები და ლიტერატურული შედევრები არ უნდა ვიკითხოთ. მერე უკეთ აფასებ იმ კარგს და ღირებულს.
წიგნი ძალიან ბევრ რამესთან ასოცირდება ჩემთვის.
თავში პირველად მომდის ”პეპი გრძელიწინდა”, ვინ მოსთვლის რამდენჯერ წაკითხული, ყოველ ჯერზე ახალ-ახალს რომ ვნახულობდი მასში.
მარკ ტვენი, ყველა ბავშვს აქტიურად რომ აკითხებენ.
დედა, მამა, 8 ბავშვი და საბარგო მანქანა- უთვალავჯერ წაკითხული, გადაკითხული და გადმოკითხული, ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი წიგნი.
ტახზე ჯდომა საღამოობით, აბაჟურის ყვითელი შუქი, ცხელი ჩაი და ბალიშებზე აქეთ- იქით შემოლაგებული - ასე ვკითხულობდი ხოლმე.
მახსოვს ერთი ამოსუნთქვით წაკითხული წიგნებიც, გაჯანჯლებული წიგნებიც, ერთი სული რომ გაქვს სახლში რომ მოხვიდე და წაიკითხო წიგნებიც და ჩვეულებრივი წიგნებიც.
ყოფილა წიგნები, რომელთა წაკითხვაზე დიდი ხანი მიოცნებია, მერე წამიკითხავს და მითქვამს, რა ტყუილად დამიკარგავს დროთქო.

ამ ყველაფრით იმის თქმა მინდა, რომ მე მიყვარს წიგნი და ვთვლი, რომ ძალიან ბედნიერი ვარ იმით, რომ ბევრი წიგნი მაქვს წაკითხული.

ახლაც... ამის დაწერას რომ მოვრჩები, დავიდგამ ცხელ გემრიელ ჩაის, ისევ დავჯდები ტახტზე, ისევ დავილაგებ ბალიშებს გვერდით, ისევ ავანთებ ჩემს აბაჟურს, დავჯდები და გადავშლი წიგნს იმ იმედით, რომ ბევრ საინტერესო რამეს გავიგებ. ასეც იქნება, ყველაფრის დაწერას ხომ თავისი მიზეზი და მიზანი.

Thursday, 29 October 2009

წარსულში ცოტა ხნით

დღეს ზუსტად ისე ვიჯექი თსუ-ს მე-2 კორპუსის წინ და ისე ვაქანავებდი ფეხებს, როგორც 4-5 წლის წინ, როდესაც ჯერ კიდევ სტუდენტი ვიყავი და ვტკბებოდი სტუდენტობის ბედნიერი წლებით ...

აი ასე მალე გარბის წლები ხალხნო და ჯამააათნო ... :)))

და დღეს რუსო ”ღადაობდა” ისევ აქ დავბრუნდითო, გარკვეულწილადო... უნივერსიტეტში, რომელიც ასე ძალიან არ მიყვარდა თავის დროზე და ასე ძალიან რომ მენატრება ხოლმე ახლა. უნივერსიტეტი კი არა, არამედ ის დრო ...და არ მჯერა, მართლა არ მჯერა, რომ ეს 4 წლის წინ იყო.

მერე დათო და ლაშა შეგვხვდნენ და წავედით ამ მასალების გადასაქსეროქსებლად პირველი კორპუსის მიწისქვეშა გადასასვლელში, რაც მე მანდ მიქსეროქსებია .. ვინ მოსთვლის... და აი ასე დავდიოდით წიგნებით, ქსეროქსებითა და ბლოკნოტებით ხელში და თან ყველა რაღაცას ვიხსენებდით...


და მე მაგისტრის დიპლომი ჯერაც არ ამიღია ... იბეჭდებაო...

Tuesday, 27 October 2009

მომნატრებია ბლოგი რაღაც :)

ბოლო პოსტის დაწერის შემდეგ კი გასულა რამოდემინე დღე...
განსაკუთრებული არაფერი მომხდარა ამ ხნის განმავლობაში...
იყო თბილისობა 24-25 ოქტომბერს... ტრადიციულად შევიკრიბეთ ჯგუფელები და აღვნიშნეთ. ქუჩაში დადიოდა ბევრი მთვრალი ადამიანი, ზოგი ძირს იწვა და იქ ეძინა, ზოგი სკამზე იჯდა და ისე ეძინა, ზოგი იგინებოდა, ზოგი სასმელით ხელში მღეროდა... იყო ბევრი ცუდი სუნი და სიბინძურე. საერთოდ უნდა აღვნიშნო, რომ ამ დღესასწაულის დროს ქალაქი საშინლად ბინძურდება, არც ისეა დიდი სისუფთავე,მაგრამ ამ 2 დღეს განსაკუთრებით იგრძნობა ხოლმე. ჩვენს ძირითად შემადგენლობას, ვინც თბილისობაზე ვიკრიბებით ხოლმე, წელს დაემატა შონი, ნანოს მეგობარი, რომელმაც გვახალისა :)

აღმოვჩნდი ასევე ისევ მე-5 კორპუსში (თსუ) და მოგონებებში გადავვარდით ყველანი, ვინც იქ ვიყავით. ვიწყებთ ერთ კარგ პროექტს და ვნახოთ რა გამოვა.

დღეს დაიწყო ჯაზ ფესტივალი და მარკუს მილერი ხსნის. ხვალ მივდივართ მარი, სუთო და მე Medeski, Martin and Wood-ზე და ველი მოუთმენლად :)

მმმ კიდევ რა? ...

არც არაფერი ... დაიწყო წვიმები და ცუდი ამინდები... და ასე იქნება ძალიან დიდი ხანი ....

და ისე... მომნატრებია ბლოგი რაღაც :)

Thursday, 18 June 2009

ძველი, კარგი დრო :)

ახლა ძველ სურათებს ვათვალიერებდი და უცებ ვიპოვე მწვანე კონცხზე გადაღებული ფოტო, 4 წლის წინანდელი :)

და გამეღიმა :)
იცით რატომ?
იმიტომ,რომ რაც დრო გადის უფრო აფასებ წარსულში გადამხდარ ისტორიებს, რომლებიც აღარ განმეორდება, როგორი კარგი დრო იყო... როგორი სხვანაირები ვიყავით, უფრო ბავშვურები... კი, ბავშვურები, ცხოვრებას ცოტა სხვანაირად ვუყურებდით და მაგიტომ.

მართლა გულით მინდა, რომ აი ერთხელ სამივე ( ნანო, მე და ინა) ავდგეთ და წავიდეთ, მოვიაროთ ბათუმი, მწვანე კონცხი და მახინჯაურში იმ ადგილას დავჯდეთ სანაპიროზე, სადაც 4 წლის წინ ვიჯექით, ვიცინოთ, ვიგიჟოთ, ვიმხიარულოთ, ჩამძვრეს ”კუპალნიკი”, ვჭამოთ ნაყინი ბათუმში და ზუსტად ისე დავიჯღანო, როგორც 4 წლის წინანდელ ფოტოზეა ასახული და კიდევ ბევრი სხვა რამ :)

მაგრამ ვიცი, რომ ისევ ისე აღარასდროს იქნება... იმიტომ,რომ ჩვენ ისეთი ბავშვურები აღარ ვართ, რომ ზუსტად ისეთივე მარშრუტის გამეორება ვერ მოხერხდება, ვერ შევჭამთ იმ ბარში ხბოს ენის სალათს, იმიტომ ,რომ ის ბარი მგონი საერთოდ აღარ არსებობს.

მიუხედავად ამისა, არსებობს წარსული და კარგი მოგონება :) მოგონება ამ დღის, რომელიც ყოველთვის იქნება ასოცირებული ჩემთან როგორც Old, sweet memory, that will last forever :)

Thursday, 14 May 2009

ბოლო ზარი

ხვალ ბოლო ზარი ყოფილა, ახლა გავიგე.

და მომენტალურად გონებაში ამომიტივტივდა ჩემი სკოლა და ბოლო დღე... თეთრი ”საროჩკა” და ბედნიერი ღიმილი, მთლად ბოლომდე ბედნიერიც ვერა, ოდნავ სევდანარევი... იმიტომ,რომ ვიცოდი ამით ბავშვობა მთავრდებოდა... ერთ-ერთი უდარდელი ხანა ყველა ადამიანის ცხოვრებაში. პედიოდი,როდესაც მეტწილად გართობით ხარ დაკავებული. სკოლა, სკოლის პრობლემები,გაკვეთილები,მასწავლებლები,იმან ნიშანი არ დამიწერა, ”უი ხვალ საკონტროლო გვაქვს”, გეომეტრია,ფიზიკა,ქიმია და რა აღარ...

შენი მერხი და სკამი, მერხი, სადაც შენი სახელი წერია და გინდა,რომ სულ ეწეროს, დაე სხვამაც ნახოს რომ აქ შენ იჯექი. საოცარია მაინც ბავშვის გონება :)

ბედნიერი ღიმილი იმ იმედით, რომ მალე სტუდენტი გახდები, უნივერსიტეტში ჩააბარებ და კარგი მომავალი გექნება და ბედნიერ ქვეყანაში იცხოვრებ. წინ მთელი სტუდენტობა გელის და მოკლედ ათასი კარგი აზრი თავში...

მერე უცებ გავა წლები და რა? არც არაფერი, არაფერი დიდი რამე არ ყოფილა ეს სტუდენტობა და 4/6 წელიც ისე გავიდა ვერც კი გავიგე. აი ძალიან მალე... და ტეხავს, მართლა ტეხავს და ამაზე რომ დავფიქრდი ახლა, დავიგრუზე...

ყველაფრის მიუხედავად კარგად მახსენდება სკოლა, მიუხედავად იმისა, რომ მაინც და მაინც შეკრული კლასი არ ვიყავით და ასე ვთქვთ ”სასტავებად” ვიყავით დაშლილი, მაინც კაი დრო იყო, არაჩვეულებრივი.

და დიდი სიამოვნებით სულ 1 დღით დავბრუნდებოდი სკოლაში :)

არ მინდა მართლა... არ მინდა რომ მალე გავიდეს დრო, დღე ასე მალე მთავრდებოდეს და ბლა ბლა ბლა...

Friday, 27 February 2009

At Last !!!

ურააააა :)

მაგისტრი ვარ !

I am the happiest :)

Sunday, 22 February 2009

Happy სტუდენტობა :)

სტუდენტობის პერიოდში დაწერილი დღიური ავიღე ხელში და კითხვა დავიწყე.
რამდენი რამე გამახსენდა.
და რა აზრები გვაწუხებდა ნანოს და მე :)

ისეთი აზრები, რომელიც მხოლოდ სტუდენტს მოუვა თავში...

რამდენი უაზრო რამ, რაზეც ასე ვიცინოდით ხოლმე და ახლაც მეცინება...

ეჰ კაი დრო იყო, სტუდენტობა და მთელი ჩვენი აზრები ძირითადად იმაზე იყო კონცენტრირებული გამოცდები როგორ ჩაგვებარებინა. კიდევ მინდა ეგ დრო !

...

არ მიყვარს ესეთი გამოყეყეჩებული დღეები, დღეს რომ არის.
ნაცრისფერი და უაზრო ...

...

გუშინ კარგი იყო ჯაზი და რამე :)

Tuesday, 17 February 2009

კვირის ქრონიკა :))))

განვლილი მოვლენები :

1.თიკოს ქორწილი– კარგი იყო, მშვენიერი დრო ვატარეთ მე , სოფომ,თამთამ და მედემ :)
2.თიკოს ქორწილის მეორე დღე– ძლივს რომ მივაგენით სახლს :)))
3.მცხეთაში, რესტორანში თავს დამტყდარი "პაკლო", რომელიც ძლივს მოვიშორე, ნეტა თუ იცის ამ ბლოგში რომ მოვიხსენიე :)))) ადამიანის გრძნობებზე სიცილი არ შეიძლება, მაგრამ ბოლო სმს აშკარად კურიოზი იყო, დიაცის დაცუნებულმა კაცმა თავი უნდა მოიკლასო და ა.შ. :))))
4.ამ ქეიფ–ქორწილების გარდა მიმდინარეობს ტვინის დასხმა დიპლომზე, დღეს განსაკუთრებით, ვიგრძენი, რომ გადავიწვი, ამ საღამოს მე და დოდო ერთობლივად ვმუშაობდით ორივეს დიპლომზე.
5. თბილისი პატარააა
6.მოდის ქეთოს დაბადების დღე :)
7. მარიმ მუშაობა დაიწყო
8.თეა და ეკა მენატრება
9.ზეგ დიპლომი უნდა ჩავაბარო აკინძულ ვარიანტში
10.მზეა :)
11.ჯარეტი რულზ :)
12. მე გავიმარჯვებ :))))))

Thursday, 22 January 2009

...

ძველი დრო გავიხსენე და Brad Mehldau-ს ვუსმენ, ჩემს შარშანამდროინდელ გატაცებას :)

ხვალ ბოლო ლექციაა, აი ვსო :)

იმ კვირაში 2 გამოცდა, 2 ინგლისურში, რომლებიც მაგრად არ მაინტერესებს.

და მორჩება ჩემი სტუდენტობა, დადგება ეს სანატრელი დღე :) ნუ მერე კიდევ რამე თუ არ მოვინდომე ( ჩაბარებას ვგულისხმობ), ვნახოთ, ვნახოთ,

ისე ახლა რომ ვიყო აბიტურიენტი სულ სხვაგან ჩავაბარებდი, სხვა კუთხით წავიყვანდი ჩემს ცხოვრების იმ მხარეს, რაც სწავლასთანააა დაკავშირებული :)

ვნახოთ რა იქნება მომავალში, სად ვიქნები და რას გავაკეთებ...

ის კი უეჭველი ვიცი, რომ ჩემზე რომ იყოს დამოკიდებული საფრანგეთში გადავსახლდებოდი :) ძალიან ნაცრისფერია ეს ჩვენი ქალაქ თბილისი ...

სამწუხაროა, მაგრამ ფაქტია ...

Sunday, 18 January 2009

...

თსუ–ს და მასთან დაკავშირებული ყველაფრის ატანა აღარააა !!!

Furious !!!

რა ჯანდაბად ჩავაბარე მანდ საერთოდ ...

უნივერსიტეტი რო აღარააა დავრწმუნდი მაგაში კიდევ ერთხელ ...

სამწუხაროდ, მაგრამ რეალობაა

Wednesday, 14 January 2009

წინ, მაგისტრობისკენ !!!

12 იანვარი– თინაობა მაგარი იყო :)

ჩემი საყვარელი გოგოები მოვიდნენ, თეას და ეკას გარდა, ნუ ეკას ეპატიება ისედაც,ფიზიკურად არააა საქარართველოში, თეას კიდევ სტუმრები მოუვიდნენ და თან ისედაც მუხლი აქვს ამოვარდნილი და ეპატიება მაგასაც :) მთავარია, რომ მთელი სულით და გულით ჩემთან იყვნენ :)


დაიწყო ტანჯვა და წამება თინათინისა :)))))

დიპლომი 20 მდე უნდა ჩავაბარო და რას როდის ვეცე არ ვიცი, როდის რა გადავთარგმნო და დავწერო. 70 გვერდიო :((( რა მეშველება არ ვიცი, არადა სულ დღესასწაულებია, ხან ვინ მოდის ხან ვინ, აგერ ზეგაც დედაჩემის დაბადების დღეა და მოვა მთელი ბანდა და მე ალბათ კომპთან ვერ მივსუნავ მაგ დღეს .

ხოდა ხვალ ლექტორთან მივდივარ, რომ მომეხმაროს ცოტათი მაინც ....

აღარ შემიძლია რა !

sick and tired ....

Wednesday, 17 December 2008

სიყვარულის ბუშტიანი პოსტი

დღეს 17 დეკემბერია ანუ შესაბამისად ბარბარობის დღესასწაული :)

ბედობაც. ძალიან კარგად მახსოვს შარშანდელი 17 დეკემბერი, აქაც მაქვს დაწერილი პოსტი, რაც დამებედა იმ დღეს მთელი წელი თან მდევდა :) ზოგი რამ კაი იყო, ზოგი არც ისე.

დღესაც ასე. ზოგი კარგი რამე დამებედა, ზოგიც ცუდი ( ნუ, მე არ მინდოდა). შესაბამისადაც ალბათ ესეთი წელი მექნება, თუმცა მეორე ბედობაც წინ არის 2 იანვარს და ყველაფერი კარგი დამებედება, that I know for sure :) იმიტომ,რომ აქ არ ვიქნებიიიიი და დილას რო გავიღვიძებ და თვალს გავახელ პარიზის ცას დავინახავ და არა თბილისის :)

ბევრი რამე მომბეზრდა მაგრად, სიტუაციამ მოიტანა თუ რამ არ ვიცი, მაგრამ ფაქტია, რომ ასეა. მომბეზრდა და პლიუს ფეხებზეც მკიდია :) და მამენტ კაია (ვისთვის როგორ)

ისეთი რაღაცეები დავიკიდე, რომ ადრე ვერც კი წარმოვიდგენდი.

ხოდა ვარ ასე :)

***

მიყვარს დედაჩემის ლობიანები, ხრაშუნა თოვლი,თოვლით გადათეთრებული სახლის სახურავები, ცხელი ჩაი,ჩემი წიგნი,ჩემი კაშნე და ჩემი ქუჩა. ჰაერში გუნდები, მიწაზე ჭყაპი, ოდნავ მზე რომ ანათებს და ჰაერი წმინდაა.
მიყვარს რო მცივა და თან მცხელა, მიყვარს დილას რო ავდგები და დათოვლილ მზიურს რო დავინახავ(ისეთი ლამაზიაააა), მიყვარს თბილად რომ ვარ და გარეთ ცივა, წყნარი მუსიკით რომ იღვიძებ, მერე დღეც ხო ლამაზია :)
მიყვარს ჩემი მეგობრები, კი არ მიყვარს ვგიჟდები,მიყვარს ჩემი უბანი და ჩემი სკოლა,უნიც მიყვარს,ჩემი ჯგუფი,ჩემი საყვარელი გოგოები :) ცხოვრება ხო მიყვარს და მიყვარს, მიუხედავად იმისა, რომ life's a shit მაინც, ხანდახან რო ძააან აუტანელია და მერე უცებ ძაააან რო გიყვარს.
და ეს საშინელი თბილისიც მიყვარს, თავისი დამპალი ხალხით და ბანძობებით და გოიმობებით, აქ დავიბადე და გავიზარდე ბოლო ბოლო.


მართლა მიყვარს ეს ყველაფერი და რა ვქნა ?! :)

Sunday, 30 November 2008

...

ახალი სკაიპი დავაყენე.
წინაზე ვიყავი მიჩვეული,მაგრამ მაინც დავაყენე,თუ ვერ შევეჩვიე ისევ ძველს დავუბრუნდები.

ვიყავი ჩემი თემის ხელმძღვანელთან.
კიდევ მომიწევს ტვინის ჭყლეტვა,მაგრამ არაუშავს. კენწეროში დიპლომია და სადაც აქამდე ვიწვალე,ცოტაც და ...

ისევ მოლოდინის რეჟიმში ვარ :)
26 დღე დარჩააააა :) (პრინციპში დღევანდელი დღე აღარ ითვლება)


Paris on my mind ...................... :)

Thursday, 27 November 2008

...

სახლში მთელი დღე ...

მცივა ...

მგონი ვცივდები :(

ხვალ ისევ იდიოტური ლექციები ... რისთვის დავდივარ ვაბშე თუ ვხვდებოდე ...


მკიდია !

Thursday, 13 November 2008

!!!

მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ კიდევ მაგისტრატურის სტუდენტი ვარ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტისა, უნდა აღვნიშნო, რომ აქ სწავლა სხვა არაფერია თუ არა დროის უაზროდ ფლანგვა, ფულის ყრა(ვინც ფასიანზეა) და იმის მაგივრად, რომ ცოდნით და ინფორმაციის დატენილი გამოხვიდე იქიდან, გამოდიხარ გამოდებილებული.

მრცხვენია, რომ თსუ–ში ვსწავლობ !

ესაა ადგილი, სადაც არავინ არაფრის აზრზე არააა, ყველაფერს ერთმანეთს აბრალებენ, ყველაფერი ფეხებზე კიდიათ და სტუდენტების დაბოლებაში მაგრები არიან. ის ვერ გაიგეს, რომ ჩვენთან არ ბნელა და აზროვნება შემორჩენილი გვაქვს.

ერთი სული მაქვს როდის დავამთავრებ ამ სამარცხვინო უნივერსიტეტს და ჩემი ფეხი მანდ აღარ იქნება აღარასდროს !

წავიდა ის დრო, ცოდნის ტაძარი რომ იყო თსუ.

ამ აზრზს ხმამაღლაც გამოვთქვამ დიპლომს რომ დავიცავ, ეს დღე თუ გვეღირსა ოდესმე !

Thursday, 6 November 2008

Back to 5th Building (?)

ეს ცხოვრება რომ მოულოდნელობებითააა აღსავსე კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი !

რაშია ახლა საქმე :

ხვალ ლექცია მაქვს თსუ–მე5 კორპუსში :))))) თან ინგლისურში !!!!

რას წარმოვიდგენდი ოდესმე, რომ იქ კიდევ მექნებოდა ლექცია,თან ინგლისურში. ამიტომააა ნათქვამი : "არასდროს თქვა"არასდროს"".

ხვალ ნოსტალგია მომაწვება, 5 წელი ( 4 წელი ბაკალავრიატი, 1 წელი მოსამზადებელი აბიტურიენტობისას) მანდ გავატარე და ბოლო გამოცდა რომ ჩავაბარე მეგონა, რომ სამუდამოდ მოვშორდი მაგ ბედკრულ კორპუსს, მაგრამ არა ! თურმე არა !

ძალიან საშინელებაააა!


უთო რატომაც მივაწერე Label-ში მიხვდება იმედია ბევრი :)))))))))))))

კაშმაააააააააააარ


P.S. თაკო, ნანო, ლეი ხო კითხულობთ ხოლმე ამ ბლოგს ? ხო გესმით ჩემი ? :)))

Wednesday, 10 September 2008

Rolling ...

Brad Mehldau-ს ვუსმენ ახლა, როგორ გადაგვაგდო მაგ კაცმა გაზაფხულზე მთელი ერი ... Paranoid Android-ზე სულ შარშანდელი ნოემბერი/დეკემბერი/იანვარი მახსენდება, ძალიან მქონდა ამოჩემებული მაგ ხანებში. მაინც როგორ ციოდა ზამთარში, მახსოვს სულ ჩაის სმაში ვატარებდი დღეს,რა მალე გავიდა დრო, აი ძალიან მალე ...


და როგორ არ მინდა, რომ დრო ასე სწრაფად გარბოდეს, ცოტა მოიცადოს, რა ეჩქარება ასე ?!

დრო, დრო, დრო ...

ჯეიმს ჯოისიო ... სტუდენტობასთან ასოცირდება ეგრევე, ჯოისი და მე–4 კურსი," ულისე"და "დუბლინელები", ჭაობში ჩაძირული დუბლინი, ხალხი, რომელსაც თავის დაღწევა უნდა ამ ჭაობიდან და ვერ ამოდის, მგონი ჯოისისებურ დუბლინს ვემსგავსებით ნელ–ნელა, რაღაც ნიშნები შეიმჩნევა ყოველ შემთხვევაში. მე ყოველთვის მერჩივნა "დუბლინელები" "ულისე"–ს და ახლაც მირჩევნია.

მერე "ჯაკომო ჯოისი" წავიკითხეთ, ნანომ რო მოხსენება გააკეთა და მაზიკამაც მგონი, კარგად მახსოვს ეგ დღე,"ახალგაზრდა ხელოვანის პორტრეტი"... მაინც რა გიჟებივით ვკითხულობდით, რა ტემპი გვქონდა აღებული, ან როგორ ვასწრებდით ... ჰმმმმ საოცარია :)

მიყვარს წიგნი,მიყვარს კითხვა,დოდო ღვალაძის სიტყვები მახსენდება სულ : თქვენ სხვანაირად კითხულობთო აწიო, სხვა თვალითო, სხვა კუთხით ... მართლაც ასეა, ადრე სულ სხვანაირად ვკითხულობდით, სწორი კითხვა გვასწავლეს ამის მართლა მადლობელი ვარ. რომ არა ლიტერატურაში გამოცდები ვინ წაიკითხავდა ამდენ სისულელეს, თუმცა ეს ახლაა სისულელე, იმ დროისათვის სულაც არ იყო სისულელე, პირიქით :)

ასეა თუ ისე, ჩემთვის განათლებული ადამიანი ყოველთვის ფასობს, წიგნი მაინც სულ სხვაა და ვერანაირი კომპიუტერი ახლოსაც ვერ მივა.

სიამოვნებით დავბრუნდებოდი იმ გიჟურ რიტმში 1 კვირით ( მეტი არ მინდა)

რომ დავბერდები და პენსიაზე რომ გავალ, მერე ჩავუჯდები ხელახლა ჯოისს და ვნახოთ მერე როგორი თვალით შევხედავ :)





If dreams were we, I'd be the sea
And you're some crazy fishing man

საშინლად მომწონს ეს ფრაზა და სიმღერაც ...

Monday, 8 September 2008

კარგ mood-ზე დაწერილი პოსტი

მმმ მიხარია,რომ ბრიტანეთის საბჭოში ვბრუნდები ორშაბათიდან : ))) დღესაც რო გავუარე იქაურობას, ლამის შევედი, ძალიან მიყვარს BC :)

და ჩვენი დევიზი :

Be Successful !
Be Creative!
Make a difference !

ხოოო... ისევ დიპლომზე დავიწყე ფიქრი, დადგა სექტემბერი და შესაბამისად დროა, რომ რაღაცაზე ჩამოვყალიბდე,თორემ შემრჩება ხახვივით ეს წელიწადნახევარი და უდიპლომოდაც დავრჩები,რაც აშკარად არ მაწყობს.
თსუ–შიც უნდა მივიდე, მგონი რეგისტრაციაა საჭირო და საერთოდ არ გამომაგდონ ჯობია დროზე მივაკითხო იქაურობას : ))))

არადა ყელში მაქვს ამოსული, ადრე კარგი იყო ... მეექვსესთან თეა მხვდებოდა ხოლმე, მეორესთან ეკა, პირველის ეზოში კიდევ ვინ აღარ,უხვად ნაცნობები. ახლა ყველამ დაამთავრა და ვაბშე მაგარი სტრანნი საზოგადოება დაიარება იქ და საერთოდ აღარავის ვიცნობ იქ მგონი. ამიტომაც ჩემი უნიში სიარული ამ ბოლო პერიოდში მარტო ლექციებზე დასწრებას ნიშნავდა, მკიდია დანარჩენი.

ერთხელ ალბათ შევიკრიბებით მაგისტრატურის ჯგუფი და ეგაა და ეგ. ერთხელ კი უნდა შევიკრიბოთ გვინდა თუ არა : ))))

მიუხედავად იმისა,რომ ახლა წესით აგურებს უნდა ვირახუნებდეთ თავში მთელი ოჯახი,მე არანაირ რახუნს არ ვაპირებ, მაინც მჯერა რომ ყველაფერი კარგად დამთავრდება და ის გამოქლიავებული კაცი თავისას მიიღებს, ასე რო იდამპლა.

ხო.. დღეს აღსარება ჩავაბარე და ეს ისეთი კარგი შეგრძნებაა, რომ ... : )

მე და თეას დედა სულიერი დები გავხდით : )))

მიყვარს ცხოვრება, აი ძალიან,ძალიან !

თან ისეთ მაგარ ტრეკებს ვუსმენ ახლა, გუშინ გიოს ფოლდერები გადავქექე და წამოვიღე მუსიკა, ქუჩაში მოსასმენად კარგია და აი დნცკ დნცკ ხასითზე რომ ხარ მაშინ,ახლავე ჩავყრი ჩემს ნაცრისფერ კაცში მუსიკებს და ჰერი–ჰერიიიიიიიიიიიიი , უფრო მელოდიურად ვივლი ქუჩაში : )))

Friday, 5 September 2008

ერთად მარად, ფორევერ :)

კითხვა :რა ჯობია მეგობრებთან ერთად არაჩვეულებრივ კაფეში ჯდომას ?

პასუხი : არც არაფერი :)

მართალია !

როცა ხვდები შენს ჯგუფელებს, ვისთან ერთადაც გაატარე მთელი 4 წელი, რა თქმა უნდა სასიამოვნოა. როცა ზიხარ, ისმენ კარგ ამბებს, სვავ perfect ყავას, ფონად არაჩვეულებრივი მუსიკა გაქვს, გვერდით შენი საუკეთესო მეგობრები გყავს ეს ყველაფერი იმას ნიშნავს, რომ საღამო კარგად გაატარე. ანუ გავატარე :)

შეხვედრის ადგილიც სიმბოლური იყო... თსუ მეხუთე კორპუსის წინ : )))
ადგილი სადაც ზუსტად ეს 4 წელი გავატარეთ ავად თუ კარგად :)))



ეს ზუსტად ჩვენი სანაქებო კორპუსია

მანდ რა მინდოდა ვაბშე არ ვიცი რა, მთელ ჯგუფს ეგ კითხვა გვქონდა მთელი 4 წლის განმავლობაში.

მოვყევით იქაური,აქაური,ჯგუფელებზე,ამბები,ჭორები,სიახლეები,რაც რამე გაგვიგია.

მერე ფეხით ვისეირნეთ ცოტა,მიყვარს ფეხით სიარული, ადრე სულ ფეხით დავდიოდით მე და ნანო უნიში.

საბოლოოდ იმ დასკვნამდე მივედით, რომ საჭიროა ხშირად შევიკრიბოთ ხოლმე, მარტო სკაიპი ხო არააა საქმე?! მადლიზა(მაგარი სიტყვაა ეს) კაცო ასეთი კაი მეგობრები ვართ, ერთმანეთის ხმები მოგვენატრა და სახეები ბოლო ბოლო, ყველაფერი ბეჭვდამდე როა დასული. ეს რა უბედურებაა ისე ...

ხოდა ენგრე, სხვებიც რო წამოსულიყვნენ უკეთესი იქნებოდა :)

ეს ერთი და სხვა მრავალი ასეთი საღამოები :)




ხო,ნანო,საჭიროა,საჭირო ! : ))))

Sunday, 31 August 2008

Sweet summer days are over

აი ხვალ უკვე 1 სექტემბერია ...

ისე მალე გავიდა ეს ნანატრი ზაფხული, რომ ვერც კი მოვასწარი შეგრძნება ბოლომდე.

ადრე სკოლაში რომ ვსწავლობდი ძალიან მიხაროდა ზაფხული, 3 თვე დასვენება და მერე პირველ სექტემბერს სკოლა ისევ. მერე უცებ ყველაფერი შეიცვალა. მე გავიზარდე, სკოლა დავამთავრე და ეს უკანასკნელი უნივერსიტეტით შეიცვალა. შესაბამისად შემოკლდა დასვენების ხანგრძლივობა და 3 თვის მაგივრად 2 თვე გახდა.ამის შემდეგ ჩავაბარე მაგისტრატურაში და გამოცდებმა ივლისში გადაინაცვლა. ყოველ წელს სულ უფრო და უფრო მოკლდება ნანატრი დასვენების დღეები. მერე რა იქნება არ ვიცი. ახლა ასეა.

წელსაც ასე იყო.

ივლისის შუა რიცხვებამდე გამოცდები და მერე ძლივს გავეტიე აქედან.

ჩვეულებრივი ზაფხული იყო, კარგი ზაფხული, ალბათ შეიძლებოდა უფრო კარგიც ყოფილიყო. ომმა ჩაუშხამა ყველას ყველაფერი ... აღარ მინდა ამაზე არც წერა და არც ლაპარაკი.

კმაყოფილი ვარ იმით, რომ ცოცხალი ვარ,რომ კარგად ვარ, მშვიდობა თურმე ყველაზე მთავარი ყოფილა. მშვიდობა და ჯანმრთელობა.

ბევრი ახალი რამე მაქვს თავში, ყველაფერი თუ ამისრულდა უფრო კარგად იქნება ყველაფერი : )


The next summer will be better,No! One of the best, I hope : )

Let the Sun always shine !